GÜLÜŞÜNDE BEKLEMEK...

2010-06-05 19:42:00

GÜLÜŞÜNDE BEKLEMEK...

 Burada sensiz bir şafak daha sökmek üzere... Tek başıma penceremin kenarındayım. Rüzgarın sesini dinliyorum sessizce, nefes bile almadan... Senden bir haber verirler mi diye acaba?? Gözlerim karşı kıyılardan geçen yorgun teknelere takılıyor. Bir yandan da o şiiri mırıldanıyorum: Seni düşünmek güzel şey!
Seni düşünmek bir başka güzel…
Gülüşünün sesi hâlâ kulaklarımda…
Nasıl da tatlı gülersin.
İçim nasıl bir tuhaf olur bilemezsin.
Ama şimdi ben sensizim…

İçimde yaşattığım senle birlikte yalnızlığı oynuyorum. Biliyorum uzaktasın... Ne olur susma! Duymasam da bana "Sana geliyorum " de.,. Ya da bir gülücük at gökyüzüne sımsıcacık olsun.

Gülümse!...

Bu saatlerde bülbüllerle randevum olmalı ve ötüşünde senin melodini dinlemeliyim... Kim bilir belki bir sabah seni bana getirirler. Bilinmez ki... Umutla bekleyeceğim..... Onlara duygu katmaya kalksam da kurşun kalemin defterle buluşmasından ortaya çıkan satırlardaki hışırtıyı, kokunu hissediyorum. Hissetmek dokunuşlarda olduğu gibi. Bir ürperti, iç titremesi sonra derin iç çekiş. Belki yüze yayılan sıcaklığın, avuçlarımdan boşalan terler... Dokunmadan hissetmek mümkün bendeki seni düşlerimde !!

Bir dokunuş, bir his, bir tat, bir rüya, bir özlem beklemek seni. Geç olmadan gezginin olma zamanı. Keşif sana ve sevgine, düşlerine doğru zamanla yarışmak. Her anı hissedip, tadını çıkarıp fırsatlarına dokunup, rüyaları gerçekleştirerek beklenen yaşamı çoşturarak, sana yazılmanın seni yazmamın seni anlatmamım amacı olan mutluluğa doğru keyifli seni gülümsetecek zamanlar sunmak....

Beklemek gece-gündüz demeden. Hep daha sonra ki anını beklemek. Ertelemek, kayıpları sineye çekmek. Neyi, neden beklediğini bilmeden beklemek. İyi olacak demek, mutluluk zihin ve kalp arasında deyip benimsemek.

Bir başında ben,diğer ucunda sen varsın .... Aklımın erdiğince yazıyor yüreğim bir `merhaba` yı... Ya sen diye sormak geliyor içimden ama sonra; Boşverrr diyorum sorgulamıyorum ki…
Nasılsa bir tebessümün içinde saklıyorsun beni, kendini ve en güzeli; bilmek bunu...

Tuhaf renkli akşamlara bürünse de yalnızlıklar, sesinle, gülüşünle rengine kavuşuyor....
Senin yağmurundan kaçanlara inat damlalarında ıslanıyorken, Sana ait ne varsa okutuyor geceler...


Beni göremediğin kadar yasıyorsun belki de yaşayacaksın....

154
0
0
Yorum Yaz