Yüreğinden düşerim diye çok korkuyorum!!!
Sessizce gelmeleri sevdim...
Farkında olmadan gözlerinde erimeleri, saçlarını okşamaları, yüreğine akıp, benim olan her şeyi yüreğine bırakıp kendimi yüreğine hapsetmeleri sevdim...
Her gece yıldızlara resmini çizerken gözyaşlarımı gizlemeleri sevdim...
Seni yüreğime kazırken yazılmamış şarkıları söylemeyi sevdim...
uykusuz gecelerimde hayallerime koyup rüyalarımı süsleyişini sevdim...
Dinmeyen hasret, bitmek bilmeyen bir özlemle sarıldım yokluğunda gecelere…
Yüreğime koyduğum sende tanıdın beni, tutkunu olduğum gözlerinde erirken bulacaksın beni…
Şimdi bir damla gözyaşıyım gözlerinin derinliklerinde. İstersen bırak yanaklarından süzülüp dudaklarının arasına dolayım, istersen dökülüp yerlere, parçalara bölünüp topraklara karışayım. Yokluğunda nasıl ki hüzünler dolarken her gece yüreğime, nasıl ki yokluğunla her gece yaşlar sırdaşım olurken, nasıl ki yokluğunla yaşlar yanaklarımdan süzülüp dudaklarımın arasında ölürken, ben yavaş yavaş eriyip yudum yudum tükenirken ne yıkılmalarıma nede gözyaşlarıma dur diyemedim… Ne yokluğunla ağlamayı ben seçtim, ne seni özlemeyi ben seçtim, nede seni sevmeyi ben seçtim...
Ayrılık şiirleri, ölüm şiirleri yazarken hayata nefretle bakıp kin kusarken, simdi sevda sözleri yazan yüreğime dur diyemiyorum… Yokluğun yüreğime prangalar vururken göremeyeceğim gözlerini, dokunamayacağım saçlarını, erişemeyeceğim seni yüreğimin en güzel yerine koydum… İstersen çıkıp git yüreğimden, istersen bendeki seni